Hoorns

Byzantijns Mannenkoor

Het resultaat hiervan was mooie kerkmuziek, waarin al deze menselijke stemmen tot één groot instrument waren verbonden. Wel mooi, maar slechts op enkele momenten echt roerend of beschouwend. In het 'Welicajem Ta' was er zo'n moment van grote schoonheid, waarin de eerste tenoren een paar maal heel erg ontroerend uitvoerden.Meteen gevolgd door een klanken explosie van met name de baritons. Door de kwalitei deze eerste tenoren en van de heren aan de andere zijde het muzikale spectrum, de bassen, heeft het koor vele gelijkheden tot nuancering eigenlijk te weinig gehoord werd.
De rauwe klank van dorpsplein, de pastorale in de natuur en de gelikte weergave van het liefdeslied waren in het tweede deel wel aanwezig zonder afbreuk te doen aan kwaliteit van de zang.

Het leek erop dat de organitie werd verrast door de toestroom van toehoorders, op een gegeven moment was de kerk vol en werd de deur voor de resterende belangstellenden gesloten. In de kerk had een aanzienlijk deel van de mensen een plaats, vanwaar de verrichtingen op het podium niet goed gevolgd konden worden. Het lijkt erop dat het Hoorn Byzantijns Mannenkoor door deze enthousiaste toeloop binnenkort zal moeten uitzien naar een (kerk)zaal met wat meer zitplaatsen en ruimere faciliteiten.

Regina Arbouw.